جناب آقاي دكتر علي شريعتي ديگر در عجب نباش!!!
دكتر علي شريعتي جايي اينچنين مي نگارد:
این كه حسین فریاد مىزند – پس از این كه همه عزیزانش را در خون مىبیند و جز دشمن كینه توز و غارتگر در برابرش نمىبیند – فریاد مىزند كه: «آیا كسى هست كه مرا یارى كند و انتقام كشد؟» «هل من ناصر ینصرنى؟»؛ مگر نمىداند كه كسى نیست كه او را یارى كند و انتقام گیرد؟ این «سؤال»، سؤال از تاریخ فرداى بشرى است و این پرسش، از آینده است و از همه ماست و این سؤال، انتظار حسین را از عاشقانش بیان مىكند و دعوت شهادت او را به همه كسانى كه براى شهیدان حرمت و عظمت قائلند، اعلام مىنماید.
ما «هل من ناصر ینصرنى؟» را بي جواب نگذاشتيم و براي استيفاي حق خود به پا خواستيم و در راه خود همچون الگوي زمانه خود آيت الله منتظري يك قدم به عقب نخواهيم گذاشت.
در جايي دكتر شريعتي اينچنين مي نگارند:
در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند، و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست .
استاد درس اخلاق و زندگي من،به خاطر تمامي درس هايي كه روزانه از شما گرفتم، با تمام ارادتي كه به شما دارم ميخواهم به شما عرض كنم كه:
ديگر در عجب نباش كه ما زير بار شلاق ظلم و ستم زندگي نميكنيم و به پا خواسته ايم ولي همچنان در سوگ مظلوميت حسين و ديگر آزادگان زمانه مي گرييم.
درود. ای ول دمت گرم با این کارت ذهن بعضی ها رو روشن میکنی.یه پیشنهاد:سعی کن از سخنان بزرگان تو وبلاگت استفاده کنی. موفق باشید.
Freedom for the Iranian martyrdom for us
هر لحظه حرفی در مازده می شود، هر لحظه دردی سر بر می دارد و هر لحظه نیازی از اعماق مجهول روح پنهان ورنجور ما جوش می کند … مگر این قفس استخوانی گنجایشش چه اندازه است؟
زنده یاد علی شریعتی
خسته نباشید بچه های روبوسی
به خاطر مطالب قشنگتون سپاس سپاس سپاس……………….
مستدام باشید وسبز